این پژوهش به بررسی عوامل موثر بر مسیر شغلی و پیشرفت زنان در مدیریت ورزش می‌پردازد. این پژوهش از روش‌های تحقیق سطح راهبردی و آمیخته استفاده کرده و به صورت موردی بر اشتغال زنان در حوزه ورزش تمرکز دارد. در بخش کیفی از مصاحبه نیمه ساختاریافته و مرور نظام‌مند مطالعات پیشین استفاده شده است. مشارکت کنندگان شامل مدیران، اعضای کمیسیون‌ها، کمیته ملی المپیک، نایب رئیسان، سازمان ورزش شهرداری تهران، فدراسیون‌های ورزشی و اعضای هیئت علمی با تجربه مدیریت در سازمان‌های ورزشی است. مشارکت کنندگان از طریق روش نمونه‌گیری هدفمند و تکنیک نمونه‌گیری گلوله‌برفی انجام شده است. سپس با استفاده از نرم‌افزار Visio، عوامل شناسایی‌شده با استفاده از نمودار ایشیکاوا دسته‌بندی و اولویت‌بندی شده‌اند. برای تدوین راهکار از روش دلفی فازی استفاده شده است. راهکارها و تسهیل‌کننده‌هایی مانند حمایت‌های سازمان‌های بالادستی، اصلاح قوانین و مقررات، و اجرای سیاست‌های برابری جنسیتی مورد بررسی قرار گرفته‌اند. همچنین، فرهنگ‌سازی، تقویت نقش رسانه‌ها، الگوسازی، تغییر نگاه جامعه، و توانمندسازی زنان به عنوان عوامل موثر در پیشرفت زنان در مدیریت ورزش مورد توجه قرار گرفته‌اند. بهبودی موثر در مسیر شغلی و پیشرفت زنان در مدیریت ورزش، یک هدف قابل تحقق است که نیازمند تعهد و همکاری همه اعضای جامعه ورزشی است. زنان، با استعداد و توانایی‌های فراوانی در این حوزه حضور دارند و باید فرصت مساوی برای شکوفایی حرفه‌ای خود داشته باشند. بهبودی موثر در این مسیر نیازمند تغییراتی در ساختارها، فرهنگ و تصورات جامعه است.